Το μυθιστόρημα «Στης Μέλησας το στέκι μια ανθρώπινη κυψέλη» του Αλέξανδρου Μπαλτά είναι μια αναφορά στους παλιούς σκληρούς καιρούς της μεταπολεμικής Ελλάδας, μιας εποχής γεμά-της ιδεολογίες, αγώνες, όνειρα, προσμονή, τα οποία διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό το σήμερα.

Το 1955 δημιουργείται στο «Καφενήο Η Μέλησα» μια ομάδα φίλων με πρωτοποριακές και ανατρεπτικές ιδέες. Καθώς ξετυλίγε-ται το κουβάρι του Χρόνου (Εθνική Αντίσταση, μετεμφυλιακή Ελ-λάδα, Χούντα, Μεταπολίτευση, οικονομική κρίση κ.ά.), οι ανθρώ-πινοι χαρακτήρες διαπλάθονται, διαμορφώνονται, αλλάζουν, δια-τηρώντας όμως τη συναισθηματική συνοχή και το ηθικό σθένος τους, για να μπορέσουν να ξεπεράσουν τα πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και άλλης φύσης προβλήματα που προκύπτουν στη ζωή τους. Και ο συγγραφέας τελικά με ευαισθησία μάς δείχνει πώς ο Άνθρωπος, και μόνος, αλλά κυρίως με τη δύναμη που του δίνει η συναναστροφή του με άλλους ανθρώπους, μπορεί να παραμείνει όρθιος, χρήσιμος, πιστός στις αρχές του και συνεπής στον εαυτό του, ό,τι εμπόδιο και να συναντήσει στο προσωπικό του μονοπάτι.