Ο «Θαλασσόλυκος» του Τζακ Λόντον (1876-1916) είναι ένα από τα σημαντικότερα ναυτικά μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα, καθώς ο ίδιος είχε θητεύσει για ένα διάστημα της πολυτάραχης ζωής του στο φωκαλιευτικό «Σοφία Σάδερλαντ». Ο Χώμφρεϋ Βαν Βάυντεν, κριτικός λογοτεχνίας, με πλούσια καλλιέργεια, αγνός και άμαθος από τις δυσκολίες της ζωής, εμπλέκεται σε ναυάγιο και περισυλλέγεται από το φωκαλιευτικό «Γκοστ». Καπετάνιος είναι ο Βολφ (Λύκος) Λάρσεν, ο οποίος διοικεί το καράβι με αυταρχικό και βάναυσο τρόπο, καταλύοντας κάθε έννοια δικαίου και ηθικής, αφού ο μόνος νόμος που αναγνωρίζει είναι ο δικός του. Ο Χώμφρεϋ εξαναγκάζεται να υπηρετήσει σε διάφορα πόστα και υποβάλλεται σε πλήθος από ταπεινώσεις και εξευτελισμούς -δοκιμασίες του Λάρσεν. Και οι δυο θα επηρεαστούν από τη μεταξύ τους σχέση: ο ένας γοητεύεται από τον κόσμο της γνώσης κι ο άλλος κερδίζει την ενηλικίωσή του. Όμως, η αναπάντεχη εμφάνιση μιας γυναίκας θα πυροδοτήσει την αντίστροφη μέτρηση για την επικράτηση του ενός.